ความรู้สึก...
posted on 26 Aug 2008 14:06 by kurei696
ฉันเป็นเพียงเด็กผู้หญิงธรรมดาที่ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย
เรียนไม่เก่ง
สมองแย่
หน้าตาก็ย่ำแย่
55+
แต่ว่าฉันมีความสุขในทุกวันที่เป็น
เพื่อนถามว่า?ทำไมแกถึงอยู่คนเดียวได้
ฉันก็ตอบไปว่าไม่ได้อยุ่คนเดียวสักหน่อย
เราอยุ่กับตัวไรไง
เรามีเราเป็น "เพื่อน"
ยาม"เรา"ท้อ"เรา"ก็ท้อไปด้วย
ยาม"เรา"เศร้าก็มี"เรา"เศร้าไปด้วย
ยาม"เรา"สุข"เรา"ก็สุขไปด้วย
"เรา"อยุ่กับตัว"เรา"ทั้งสิ้น
ฉันเรียนรู้ที่จะคิด ให้กำลังใจตัวเอง
ฉันเรียนรุ้ที่จะพูดให้ตัวเองมีความสุข
มีคนบอกว่ารู้สึกแย่เวลาใครมาเปรียบเทียบว่าไม่เก่ง ว่าโง่ แค่นี้ทำไม่ได้เหรอ?
สำหรับฉันแล้วมันช่างน่าหัวเราะและมันไร้สาระ
คนเราเก่งไม่เท่ากัน
ต่างคนต่างครอบครัว
ความสามารถแตกต่างกันไป
ทุกคนเก่งคนละแบบ
แต่สิ่งที่ทุกคนมีคือ ความพยายาม
ทุกคนมีเท่ากันหมด
แต่ของนี้ก็มักจะมาพร้อมกับความอดทน
มีเพื่อนเคยบอกว่าทำไม่ไหวแล้วงายเยอะมาก แปลไม่ได้เลย ทรายแปลให้หน่อยสิ
ฉันหันไปมองก่อนจะบอกว่า
"แกนั่งลงทำยังไม่ถึงชั่วโมงเลย ทำได้ด้วยตนเองมันน่าภูมิใจเป็นไหนๆลองอดทนทำดูไม่ตายหรอก...หรือว่าความอดทนแกมีแค่นี้แล้วจะทำอะไรรอด..."
เพื่อนของฉันเงียบลง ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำ พอสงสัยมันก็จะถาม
จนในที่สุดเวลาผ่านไปเกือบ2ชั่วโมง
งานเสร็จ.....
เราถามมันว่าภูมิใจไหม?
มันตอบอย่างดีใจว่า"ภูมิใจมากแถมทำเองเข้าใจเนื้อหามากขึ้น"
ฉันเลยบอกว่าเห็นไหม?
มันไม่ได้ยากอะไรเลย....อดทนกับพยายามนะ...
เอ๋...ตกลงจะพูดเรื่องอะไรกันแน่น่า....55+
-*-
ขึ้นชื่อเรื่องความรุ้สึกแต่เขียนไรเนี้ย คิก คิก ^^~
ช่วงนี้อะไรๆก็รู้สึกอิ่มตัวแหะ
ไม่รุ้สึกต้องการอะไรเลย
ความรู้สึกอยุ่นิ่ง สงบดีจัง
ความรุ้สึกสงบ
แต่เรื่องภาวะกายเนี้ยมันเหนื่อยดีแท้....เฮ้อ....
พูดได้คำเดียว....อดทนไปก่อน...
เหนื่อยนิดๆหน่อยๆ
ไม่เจ็บปวดจนถึงตาย
น้ำตายังไม่ไหล.....
อดทนต่อไปก็เพียงพอแล้ว